رزین های دیسپرسیونی یا پایه آب (Water-based) به دسته ای از محصولات پلیمری اطلاق می شود که تولید آن ها به روش امولسیونی و در محیط آبی صورت گرفته است. در فرآیند تولید این دسته از محصولات، استفاده از مواد فعال سطحی (Surfactants) به منظور پایدار سازی امولسیون، کلید اصلی می باشد.
تاریخچه توسعه رزین های پایه آبی یه حوالی سال 1960 میلادی در کشور آمریکا بر می گردد.
لزوم توسعه و تولید پلیمرهای پایه آب را می توان به نیاز روز افزون به محصولاتی حاوی حداقل حلال های فرار آلی (VOC)، ایمنی و عدم اشتعال پذیری (Flammability) و دوستدار محیط زیست بودن (Environmentally-friendly) دانست. پلیمرهای پایه آبی در شرکت تولیدی شیمیایی خوش چسب، در چهار دسته هموپلیمر وینیل استات، کوپلیمر وینیل استات، استایرن اکریلیک و اکریلیک خالص تولید و عرضه می گردند.